Προσαρμογή στο σχολείο! Όμως για ποιόν; Για τον γονιό ή για το παιδί; Συχνά όταν μιλάμε για προσαρμογή στο σχολείο το μυαλό μας πάει σε αυτές τις πρώτες μέρες του παιδιού μας σε έναν καινούριο χώρο χωρίς εμάς. Όμως μαζί με το παιδί μας ξεκινάει και μία περίοδος προσαρμογής και για εμάς τους γονείς.

Έρχεται αυτή η πρώτη στιγμή, η πρώτη φορά που καλούμαστε να εμπιστευθούμε το μικρό μας σε άλλα χέρια! Πόσο έτοιμοι είμαστε για αυτή τη μετάβαση; Πολλοί γονείς αντιμετωπίζουν αυτή την πρώτη επαφή με αρκετό άγχος .. Αν θα τα καταφέρει να το αποχωριστεί, αν θα κοινωνικοποιηθεί, αν θα κλάψει μακριά τους… Και πολλές άλλες ανησυχίες! Που όμως, είναι των γονιών και όχι των παιδιών! Συνεπώς, γονείς με πρωτάκια στο σχολείο, η πρώτη δουλειά της προσαρμογής ξεκινάει από εσάς!

  • Δείξτε εμπιστοσύνη στο χώρο που εσείς επιλέξατε! Η ανασφάλεια και η αγωνία των γονέων συχνά δεν αποπνέουν σιγουριά στο παιδί με αποτέλεσμα να του μεταδίδουν αυτό το πρώτο άγχος αποχωρισμού.
  • Μην το «φορτώνεται» με πληροφορίες για το νέο του σχολείο πριν την πρώτη σας επίσκεψη σε αυτό. Μην προετοιμάζεται το παιδί με υπερβολικό ενθουσιασμό. Δείτε το σαν κάτι το απολύτως φυσιολογικό!

Πρώτο βήμα λοιπόν,  είναι η δική σας αποφασιστικότητα και σιγουριά!

Και αφού έχουμε εμείς οι γονείς προετοιμαστεί ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε! Ας μην ξεχνάμε πως κάθε παιδί είναι διαφορετικό συνεπώς και η διαδικασία προσαρμογής διαφέρει. Ωστόσο υπάρχουν κάποιες βασικές οδηγίες :

  • Την πρώτη μέρα η παραμονή στο σχολείο ας είναι ολιγόλεπτη. Συστήστε του την δασκάλα του, δείτε την αίθουσα του και αφήστε το να περιεργαστεί τον χώρο! Αφού φύγετε από το σχολείο προτείνετέ του να πάτε να αγοράσετε την τσάντα του και τα σχολικά είδη που θα χρειαστεί!
  • Το πρόσωπο της προσαρμογής θα πρέπει να είναι σταθερό . Ο ένας από του δύο γονείς ή κάποιος που εμπιστεύεσθε πως θα στηρίξει το παιδί σας σε αυτή την διαδικασία.
  • Υπολογίστε μία εβδομάδα με δέκα μέρες για τις πρώτες αρνητικές αντιδράσεις! Εκεί τα παιδιά αντιλαμβάνονται την μονιμοποίηση της κατάστασης. Συνεχίστε αποφασιστικά μιας και σίγουρα θα δοκιμάσει και τα δικά σας όρια. Η στάση σας πρέπει να είναι τρυφερή μεν αλλά ξεκάθαρη δε!
  • Οι φωνές και τα κλάματα είναι πιθανόν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο πειθούς για να μην παραμείνει στο σχολείο! Όμως ο αποχωρισμός σας πρέπει να είναι σύντομος και αποφασιστικός! Διαφορετικά παρατείνετε το άγχος αποχωρισμού.
  • Μην αφήσετε το παιδί χωρίς να το χαιρετίσετε, φεύγοντας κρυφά από το σχολείο.
  • Δώστε του την άνεση να μιλήσει για τα αρνητικά συναισθήματα και μιλήστε του και για τη δική σας εμπειρία ως παιδί!
  • Ένα μεταβατικό αντικείμενο όπως ένα παιχνίδι ή ένα παραμύθι από το σπίτι μπορεί να το βοηθήσει να νιώσει ασφαλής.
  • Μην κάνετε κι άλλες μεγάλες αλλαγές αυτή την περίοδο όπως το κόψιμο της πάνας ή της πιπίλας.
  • Μην μιλάτε συνεχώς για το νέο σχολείο αφού φύγετε από αυτό! Μόνο εάν διαπιστώσετε πως το έχει το ίδιο το παιδί ανάγκη. Το ίδιο ισχύει και για τα οικεία πρόσωπα της οικογένειας σας.
  • Μην το συγκρίνετε με άλλα παιδιά της τάξης. Μειώνεται την αυτοπεποίθηση του!
  • Όλη η πρώτη χρονιά είναι μία περίοδος προσαρμογής! Καθετί καινούριο είναι ένα νέο ερέθισμα όπως για παράδειγμα οι σχολικές γιορτές!
  • Τέλος εμπιστευθείτε και το παιδί και τους εκπαιδευτικούς! Είναι εκεί για να σας βοηθήσουν!